تبلیغات
تا ظهور

تا ظهور
بیایید خودمان را برای ظهور آقایمان آماده کنیم

بخش اول خطبه بعد از تمجید و ثناى الهى و دوام فضل حق و شهادت بر رسالت پیامبر(صلى الله علیه وآله وسلم)، به این نكته اشاره دارد كه پیامبر رشید اسلام(صلى الله علیه وآله وسلم) و خاتم پیامبران بعد از خود امّتش را رها نكرد و در بین آن ها، عَلَم و پرچم هدایت را به ودیعت گذاشت، و آن را در دست علمدارانى از اهل بیت خویش قرار داد، تا امّت گمراه نشود و عبودیت و صراط مستقیم بر آن ها پوشیده نماند و به نیاز آن ها پاسخ داده شود.


در بخش آخر خطبه به پیوستگى حجت هاى بعد از رسول(صلى الله علیه وآله وسلم) اشاره مى شود كه آسمان هدایت هرگز از خورشید ولایت بى فروغ نخواهد بود، و هرگاه حجّتى غروب كند، حجّت دیگرى طالع خواهد شد تا آخرین حجّت خدا، كه از آن سخن خواهد رفت.

حضرت خود را به عنوان اولین حجّت بعد از رسول معرفى مى كند، كه قرآن را به عالمیان معرفى كرد و جامعه را به تحت بیرق آن دعوت نمود. آن گاه مى فرماید:

«فاذا انتم النتم له رقابكم و اشرتم الیه باصابعكم...»

و در آخرین مرحله حیات دنیوى او (على(علیه السلام)) همه گردن ها در برابر او خم مى شود، و سرها به نشانه تسلیم فرود آمده، دست ها به او اشاره دارد، و دل ها بر محور او گرد آمده اند.

در تاریخ آمده است:

در هفته قبل از شهادت امام على(علیه السلام) صد هزار نفر از عراق و اطراف آن به نداى امام پاسخ داده و به دور آن حضرت جمع شدند. ـ چنانكه اشاره شد ـ وحضرت خطبه 182 را در این زمینه ایراد فرمود. حضرت بعد از بیان آن خطبه، به تنظیم صفوف سپاه پرداخت كه در اوج تجمّع و تسلیم گروه ها، شهادت، حضرت على(علیه السلام) را در ربود، و او به آرزوى همیشگى خود رسید. ومونسى چون مرگ را در آغوش كشید، و دوران غربت امام پایان یافت، و حیات جاودانه اش را از سر گرفت و با خون خود نوشت: «فزت و ربّ الكعبة».

على(علیه السلام)فرزند خانه خدا بود، و به لقاى پروردگار كعبه بار یافت، و «انّا لله و انّا الیه راجعون» با شهادتش در محراب مسجد، تفسیر شد.

امّا امّت، چون خانواده بدون پدر و جامعه بدون سرپرست و گله بى شبان، به سرگردانى و سردرگمى گرفتار شد و اسیر چنگال خون آشام گرگانى شد كه رداى تقدّس بر تن كردند و لباس وارونه به اسلام پوشاندند. مردم به سرعت ابرهاى بهارى، پراكنده شدند و مدینة الرسول(صلى الله علیه وآله وسلم)چنان چپاول گشت كه شرط باكره بودن دخترها از قباله نكاح برداشته شد. بَلَد امن و خانه خدا به منجنیق بسته شد، و گلویى كه بوسه گاه پیامبر(صلى الله علیه وآله وسلم) بود، از دم تیغ جفا گذشت، و سرها بر نیزه ها رفت. سنّت اوصیا كُشى بنى اسرائیل در امّت محمد(صلى الله علیه وآله وسلم)احیا شد، و امّت با جفا بر اولیاى خود به نكبت و تفرقه براى مدّت نامعلومى كه تنها در علم خدا معلوم است، گرفتار آمد.


منبع: آخرین امام در نگاه اولین امام، سید عبدالمجید فلسفیان، فصل سوم


طبقه بندی: آقا امام زمان (عج)، روایات، احادیث، داستان، مقالات،
برچسب ها: اولین امام، آخرین امام، پیامبر، کتاب، اقدام، اقدام رسول خدا،
[ دوشنبه 26 دی 1390 ] [ 03:46 ب.ظ ] [ علی خواجه نجفی ]
درباره وبلاگ

به انتظار ننشینیم ، به انتظار بایستیم

توجه: کپی برداری از مطالب این وبلاگ بدون ذکر منبع *هیچ مانعی* ندارد.
نظر سنجی
  • برای سلامتی و تعجیل در فرج آقا امام زمان (عج) صلوات بفرستید.









  • امار سایت
    بازدیدهای امروز : نفر
    بازدیدهای دیروز : نفر
    كل بازدیدها : نفر
    بازدید این ماه : نفر
    بازدید ماه قبل : نفر
    تعداد نویسندگان : عدد
    كل مطالب : عدد
    آخرین بروز رسانی :
    امکانات وب